Atakama

Autor: admin Data: 10 Lis 2012 Kategoria: Podróże, Świat |

Krajobraz Atakamy został ukształtowany przez dość specyficzne warunki klimatyczne panujące w wąskim, 1000-kilometrowym pasie nadbrzeżnym między Andami a. Pacyfikiem. O tym, że jest tu tak sucho, przesądziły woda i góry. Ogromny, stały wyż baryczny znad Oceanu Spokojnego stanowi skuteczną zaporę dla wilgoci napływającej z zachodu. Wysokie łańcuchy górskie nie przepuszczają natomiast burz ze wschodu oraz chmur powstałych w dorzeczu Amazonki. Życie toczy się jedynie w nadbrzeżnych miastach, kilku osiedlach górniczych, nielicznych wioskach rybackich i oazach. Nadmorskie osady funkcjonują tylko dzięki wodzie pompowanej z rzek odległych o setki kilometrów. Deszcz jest zjawiskiem niezmiernie rzadkim (pada przeciętnie trzy razy na sto lat), a średnie roczne opady wynoszą zaledwie 10 milimetrów. Chociaż niebo często zasnute jest gęstymi mgłami, zwanymi camanchaca, nie są one dość wilgotne, aby mogły się skroplić. Wystarczają jednak do utrzymania się przy życiu kilku gatunków gryzoni czy pokrytych mchem kaktusów i krzewów. Serce Atakamy jest jednak pustynią absolutną. Nie można tu dostrzec żadnych oznak życia – nawet najbardziej anemicznej roślinki, kaktusa czy odpornej na suszę jaszczurki. Tę jałowość spowodowała trwająca nieprzerwanie przez 400 lat susza. Te skrajnie trudne warunki ukształtowały krajobraz, który potrafi przytłoczyć, ale i zachwycić ponurym, surowym pięknem. Na pograniczu Chile i Argentyny znajduje się potężny wulkan Ojos del Salado, czyli Oczy Słonego. Pełno tu oczek ze słoną wodą i bagien pokrytych koronką kryształków soli, niczym delikatnym lodem. Miejscowe legendy głoszą, że należy być ostrożnym, bo można w nich ujrzeć pełen zjaw i duchów tajemniczy świat starożytnych andyjskich kultur.

Komentowanie wyłączone.

Copyright © 2018 House of Travel